“యమునా దేవి ఎందుకు భయపడింది?”
యమునా తీరం… సాయంత్రం సూర్యాస్తమయం ఆకాశాన్ని బంగారు రంగులో ముంచేసింది.
అక్కడ నిలబడి ఉన్నాడు బాలరాముడు — బలానికి ప్రతీక, ధర్మానికి నిలువెత్తు రూపం.
తన చేతిలో హలం… భూమిని సంరక్షించే శక్తికి చిహ్నం.
ఆ రోజు ఆయన యమునా నదిలో స్నానం చేయాలనుకున్నాడు.
శాంతంగా యమునాను పిలిచాడు:
“యమునా… నా దగ్గరకు రా.”
కానీ యమునా నది తన ప్రవాహంలోనే ముందుకు సాగింది…
ఆమె స్పందించలేదు.
బాలరాముడు కోపగించాడు…
అది అహంకారం కాదు — తన మాటను గౌరవించకపోవడం పట్ల ధర్మకోపం.
తన చేతిలోని హలాన్ని నేలలో దించాడు…
ఒకే లాగుతో యమునా ప్రవాహాన్ని తనవైపు మళ్లించాడు!
నది అలజడిగా మారింది… ప్రవాహం మారిపోయింది…
అప్పుడు యమునా దేవి ప్రత్యక్షమై నమస్కరించింది:
“ప్రభూ… క్షమించండి. మీ శక్తిని నేను అంచనా వేయలేకపోయాను.”
బాలరాముడు శాంతించాడు…
“ధర్మాన్ని గౌరవించాలి… అప్పుడే ప్రకృతి సైతం సంతులనం లో ఉంటుంది” అని చెప్పాడు.
అతను అక్కడే స్నానం చేసి, తిరిగి తన మార్గంలో నడిచాడు…
ముగింపు:
బాలరాముడు కేవలం బలానికి కాదు
ధర్మం, ప్రకృతి పై నియంత్రణ, సత్యనిష్ఠకు ప్రతీక.
ఓం హలధరాయ నమః
భక్తి కలం : తేరాల రాజేంద్ర ప్రసాద్ గుప్తా
No comments:
Post a Comment