1. భట్టుమూర్తి కేవలం రాజసభ కవినా?
లేక తెలుగు పద్యానికి శబ్ద సౌందర్యాన్ని అందించిన మహాకవినా?
ఆయన కవిత్వం నేటికీ ఎందుకు చర్చనీయాంశమవుతోంది?
తెలుగు సాహిత్యంలో ఆయన స్థానం నిజంగా ఎంత గొప్పది?
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానమే భట్టుమూర్తి సాహిత్య వైభవం.
తెలుగు సాహిత్య చరిత్రలో పద్యానికి శిల్పసౌందర్యం, శబ్దానికి సంగీతం, భావానికి భంగిమను అందించిన మహాకవుల్లో భట్టుమూర్తి పేరు ప్రత్యేకంగా నిలుస్తుంది. విజయనగర సామ్రాజ్య సాహిత్య వాతావరణంలో వికసించిన ఆయన కవిత్వం కేవలం అలంకార ప్రదర్శన కాదు; అది తెలుగు భాష మాధుర్యానికి ప్రతీకగా నిలిచింది. అందుకే పండితులు ఆయనను “శబ్దాల శిల్పి”గా అభివర్ణిస్తారు.
“కవిత్వం అంటే భావం మాత్రమే కాదు, వినిపించే సంగీతం కూడా” అనే భావనను భట్టుమూర్తి తన రచనల ద్వారా నిరూపించారు. ఆయన పద్యాలలో అక్షరాల కూర్పు, ధ్వని, లయ, ఉపమానాల వినియోగం పాఠకుడిని ఆకట్టుకుంటాయి. అందువల్లే తెలుగు సాహిత్య పరిశోధకులు భట్టుమూర్తి రచనలను శబ్దాలంకార సంపదగా పేర్కొంటున్నారు.
అయితే ఒక ప్రశ్న తరచూ వినిపిస్తుంది.
భట్టుమూర్తి కవిత్వం సాధారణ ప్రజలకు క్లిష్టమా?
సాహిత్యవేత్తల అభిప్రాయం ప్రకారం ఆయన రచనలు పండిత రుచిని ప్రతిబింబించినప్పటికీ, అందులోని భావరసం సాధారణ పాఠకుడికీ అనుభూతి కలిగిస్తుంది. పద్యంలోని సంగీతాత్మకత కారణంగా ఆయన రచనలు వినేవారినీ ఆకర్షిస్తాయి.
విజయనగర రాజసభలో సాహిత్యానికి అపార ప్రాధాన్యం ఉండేది. శ్రీకృష్ణదేవరాయల కాలంలో తెలుగు కవిత్వం అత్యున్నత స్థాయికి చేరుకుంది. ఆ సాహిత్య వాతావరణంలో భట్టుమూర్తి తన ప్రత్యేక స్థానాన్ని సంపాదించారు. రాజసభలో కేవలం పాండిత్యం సరిపోదు; భావవ్యక్తీకరణ, భాషా నైపుణ్యం, వినూత్నత అవసరం. ఈ మూడు లక్షణాలు భట్టుమూర్తిలో సమపాళ్లలో కనిపిస్తాయి.
“దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స” అని శ్రీకృష్ణదేవరాయలు చెప్పిన భావానికి భట్టుమూర్తి రచనలు ప్రత్యక్ష నిదర్శనమని పలువురు తెలుగు పండితులు పేర్కొంటున్నారు. ప్రముఖ సాహిత్య విమర్శకుల అభిప్రాయం ప్రకారం భట్టుమూర్తి పద్యాలు తెలుగు భాషలో ధ్వని సౌందర్యానికి ఉన్న శక్తిని ప్రపంచానికి పరిచయం చేశాయి.
మరొక ప్రశ్న కూడా వస్తుంది.
భట్టుమూర్తి రచనలు నేటి తరానికి ఎంతవరకు అవసరం?
నిపుణుల అభిప్రాయం ప్రకారం భాషా సంపద, పద విన్యాసం, సాహిత్య శిల్పం తెలుసుకోవాలంటే భట్టుమూర్తి వంటి మహాకవులను అధ్యయనం చేయడం అవసరం. ఎందుకంటే భాష కేవలం సంభాషణ సాధనం కాదు; అది సంస్కృతి, చరిత్ర, భావజాలానికి ప్రతిబింబం.
నేటి వేగవంతమైన డిజిటల్ యుగంలో చిన్న సందేశాలకు అలవాటుపడుతున్న తరానికి భట్టుమూర్తి కవిత్వం ఓపిక, ఆలోచన, భాషా రుచిని నేర్పుతుంది. అందుకే తెలుగు సాహిత్యాభిమానులు ఆయన రచనలను కేవలం చారిత్రక సంపదగా కాకుండా, భవిష్యత్ తరాలకు మార్గదర్శకంగా భావిస్తున్నారు.
భట్టుమూర్తి పేరు కేవలం ఒక కవి పేరు కాదు.
అది తెలుగు పద్య సౌందర్యానికి ప్రతీక.
అది శబ్దాల మాధుర్యానికి చిరునామా.
అది తెలుగు భాష వైభవానికి చిరస్మరణీయ అధ్యాయం.
2. భట్టుమూర్తి కేవలం రాజసభ కవినా?
లేక తెలుగు పద్యానికి శబ్ద సౌందర్యాన్ని అందించిన మహాకవినా?
ఆయన కవిత్వం నేటికీ ఎందుకు చర్చనీయాంశమవుతోంది?
తెలుగు సాహిత్యంలో ఆయన స్థానం నిజంగా ఎంత గొప్పది?
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానమే భట్టుమూర్తి సాహిత్య వైభవం.
తెలుగు సాహిత్య చరిత్రలో పద్యానికి శిల్పసౌందర్యం, శబ్దానికి సంగీతం, భావానికి భంగిమను అందించిన మహాకవుల్లో భట్టుమూర్తి పేరు ప్రత్యేకంగా నిలుస్తుంది. విజయనగర సామ్రాజ్య సాహిత్య వాతావరణంలో వికసించిన ఆయన కవిత్వం కేవలం అలంకార ప్రదర్శన కాదు; అది తెలుగు భాష మాధుర్యానికి ప్రతీకగా నిలిచింది. అందుకే పండితులు ఆయనను “శబ్దాల శిల్పి”గా అభివర్ణిస్తారు.
“కవిత్వం అంటే భావం మాత్రమే కాదు, వినిపించే సంగీతం కూడా” అనే భావనను భట్టుమూర్తి తన రచనల ద్వారా నిరూపించారు. ఆయన పద్యాలలో అక్షరాల కూర్పు, ధ్వని, లయ, ఉపమానాల వినియోగం పాఠకుడిని ఆకట్టుకుంటాయి. అందువల్లే తెలుగు సాహిత్య పరిశోధకులు భట్టుమూర్తి రచనలను శబ్దాలంకార సంపదగా పేర్కొంటున్నారు.
అయితే ఒక ప్రశ్న తరచూ వినిపిస్తుంది.
భట్టుమూర్తి కవిత్వం సాధారణ ప్రజలకు క్లిష్టమా?
సాహిత్యవేత్తల అభిప్రాయం ప్రకారం ఆయన రచనలు పండిత రుచిని ప్రతిబింబించినప్పటికీ, అందులోని భావరసం సాధారణ పాఠకుడికీ అనుభూతి కలిగిస్తుంది. పద్యంలోని సంగీతాత్మకత కారణంగా ఆయన రచనలు వినేవారినీ ఆకర్షిస్తాయి.
విజయనగర రాజసభలో సాహిత్యానికి అపార ప్రాధాన్యం ఉండేది. శ్రీకృష్ణదేవరాయల కాలంలో తెలుగు కవిత్వం అత్యున్నత స్థాయికి చేరుకుంది. ఆ సాహిత్య వాతావరణంలో భట్టుమూర్తి తన ప్రత్యేక స్థానాన్ని సంపాదించారు. రాజసభలో కేవలం పాండిత్యం సరిపోదు; భావవ్యక్తీకరణ, భాషా నైపుణ్యం, వినూత్నత అవసరం. ఈ మూడు లక్షణాలు భట్టుమూర్తిలో సమపాళ్లలో కనిపిస్తాయి.
“దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స” అని శ్రీకృష్ణదేవరాయలు చెప్పిన భావానికి భట్టుమూర్తి రచనలు ప్రత్యక్ష నిదర్శనమని పలువురు తెలుగు పండితులు పేర్కొంటున్నారు. ప్రముఖ సాహిత్య విమర్శకుల అభిప్రాయం ప్రకారం భట్టుమూర్తి పద్యాలు తెలుగు భాషలో ధ్వని సౌందర్యానికి ఉన్న శక్తిని ప్రపంచానికి పరిచయం చేశాయి.
మరొక ప్రశ్న కూడా వస్తుంది.
భట్టుమూర్తి రచనలు నేటి తరానికి ఎంతవరకు అవసరం?
నిపుణుల అభిప్రాయం ప్రకారం భాషా సంపద, పద విన్యాసం, సాహిత్య శిల్పం తెలుసుకోవాలంటే భట్టుమూర్తి వంటి మహాకవులను అధ్యయనం చేయడం అవసరం. ఎందుకంటే భాష కేవలం సంభాషణ సాధనం కాదు; అది సంస్కృతి, చరిత్ర, భావజాలానికి ప్రతిబింబం.
నేటి వేగవంతమైన డిజిటల్ యుగంలో చిన్న సందేశాలకు అలవాటుపడుతున్న తరానికి భట్టుమూర్తి కవిత్వం ఓపిక, ఆలోచన, భాషా రుచిని నేర్పుతుంది. అందుకే తెలుగు సాహిత్యాభిమానులు ఆయన రచనలను కేవలం చారిత్రక సంపదగా కాకుండా, భవిష్యత్ తరాలకు మార్గదర్శకంగా భావిస్తున్నారు.
భట్టుమూర్తి పేరు కేవలం ఒక కవి పేరు కాదు.
అది తెలుగు పద్య సౌందర్యానికి ప్రతీక.
అది శబ్దాల మాధుర్యానికి చిరునామా.
అది తెలుగు భాష వైభవానికి చిరస్మరణీయ అధ్యాయం.
3. భట్టుమూర్తి కేవలం రాజసభ కవినా?
లేక తెలుగు పద్యానికి శబ్ద సౌందర్యాన్ని అందించిన మహాకవినా?
ఆయన కవిత్వం నేటికీ ఎందుకు చర్చనీయాంశమవుతోంది?
తెలుగు సాహిత్యంలో ఆయన స్థానం నిజంగా ఎంత గొప్పది?
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానమే భట్టుమూర్తి సాహిత్య వైభవం.
తెలుగు సాహిత్య చరిత్రలో పద్యానికి శిల్పసౌందర్యం, శబ్దానికి సంగీతం, భావానికి భంగిమను అందించిన మహాకవుల్లో భట్టుమూర్తి పేరు ప్రత్యేకంగా నిలుస్తుంది. విజయనగర సామ్రాజ్య సాహిత్య వాతావరణంలో వికసించిన ఆయన కవిత్వం కేవలం అలంకార ప్రదర్శన కాదు; అది తెలుగు భాష మాధుర్యానికి ప్రతీకగా నిలిచింది. అందుకే పండితులు ఆయనను “శబ్దాల శిల్పి”గా అభివర్ణిస్తారు.
“కవిత్వం అంటే భావం మాత్రమే కాదు, వినిపించే సంగీతం కూడా” అనే భావనను భట్టుమూర్తి తన రచనల ద్వారా నిరూపించారు. ఆయన పద్యాలలో అక్షరాల కూర్పు, ధ్వని, లయ, ఉపమానాల వినియోగం పాఠకుడిని ఆకట్టుకుంటాయి. అందువల్లే తెలుగు సాహిత్య పరిశోధకులు భట్టుమూర్తి రచనలను శబ్దాలంకార సంపదగా పేర్కొంటున్నారు.
భట్టుమూర్తి రచనలలో వినిపించే పదాల లయ పాఠకుడిని కేవలం చదివించదు… అనుభూతి చెందేలా చేస్తుంది. ఆయన పద్యాలలో భావం, భాష, సంగీతం సమపాళ్లలో కలిసిపోతాయి. అందుకే తెలుగు సాహిత్యంలో ఆయన రచనలకు ప్రత్యేక స్థానముందని విమర్శకులు అభిప్రాయపడుతున్నారు.
అయితే ఒక ప్రశ్న తరచూ వినిపిస్తుంది.
భట్టుమూర్తి కవిత్వం సాధారణ ప్రజలకు క్లిష్టమా?
సాహిత్యవేత్తల అభిప్రాయం ప్రకారం ఆయన రచనలు పండిత రుచిని ప్రతిబింబించినప్పటికీ, అందులోని భావరసం సాధారణ పాఠకుడికీ అనుభూతి కలిగిస్తుంది. పద్యంలోని సంగీతాత్మకత కారణంగా ఆయన రచనలు వినేవారినీ ఆకర్షిస్తాయి.
విజయనగర రాజసభలో సాహిత్యానికి అపార ప్రాధాన్యం ఉండేది. శ్రీకృష్ణదేవరాయల కాలంలో తెలుగు కవిత్వం అత్యున్నత స్థాయికి చేరుకుంది. ఆ సాహిత్య వాతావరణంలో భట్టుమూర్తి తన ప్రత్యేక స్థానాన్ని సంపాదించారు. రాజసభలో కేవలం పాండిత్యం సరిపోదు; భావవ్యక్తీకరణ, భాషా నైపుణ్యం, వినూత్నత అవసరం. ఈ మూడు లక్షణాలు భట్టుమూర్తిలో సమపాళ్లలో కనిపిస్తాయి.
“దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స” అని శ్రీకృష్ణదేవరాయలు చెప్పిన భావానికి భట్టుమూర్తి రచనలు ప్రత్యక్ష నిదర్శనమని పలువురు తెలుగు పండితులు పేర్కొంటున్నారు. ప్రముఖ సాహిత్య విమర్శకుల అభిప్రాయం ప్రకారం భట్టుమూర్తి పద్యాలు తెలుగు భాషలో ధ్వని సౌందర్యానికి ఉన్న శక్తిని ప్రపంచానికి పరిచయం చేశాయి.
భట్టుమూర్తి రచనలలో కనిపించే పద విన్యాసం గురించి ప్రముఖ సాహిత్యవేత్త విశ్వనాథ సత్యనారాయణ ఒక సందర్భంలో “తెలుగు పద్యానికి సంగీతాత్మక శరీరాన్ని ఇచ్చిన కవుల్లో భట్టుమూర్తి స్థానం విశిష్టం” అని అభిప్రాయపడ్డారని సాహిత్య పరిశోధకులు పేర్కొంటున్నారు.
మరొక ప్రశ్న కూడా వస్తుంది.
భట్టుమూర్తి రచనలు నేటి తరానికి ఎంతవరకు అవసరం?
నిపుణుల అభిప్రాయం ప్రకారం భాషా సంపద, పద విన్యాసం, సాహిత్య శిల్పం తెలుసుకోవాలంటే భట్టుమూర్తి వంటి మహాకవులను అధ్యయనం చేయడం అవసరం. ఎందుకంటే భాష కేవలం సంభాషణ సాధనం కాదు; అది సంస్కృతి, చరిత్ర, భావజాలానికి ప్రతిబింబం.
నేటి వేగవంతమైన డిజిటల్ యుగంలో చిన్న సందేశాలకు అలవాటుపడుతున్న తరానికి భట్టుమూర్తి కవిత్వం ఓపిక, ఆలోచన, భాషా రుచిని నేర్పుతుంది. విద్యార్థులు తెలుగు భాషలోని శబ్ద మాధుర్యాన్ని, పద నిర్మాణ వైభవాన్ని తెలుసుకోవాలంటే ఇలాంటి మహాకవుల రచనలు చదవాలని అధ్యాపకులు సూచిస్తున్నారు.
భట్టుమూర్తి రచనలలోని ఒక భావం తెలుగు సాహిత్య మాధుర్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది —
“పదమునకు ప్రాణము భావము” అనే భావసారం ఆయన కవిత్వమంతటా కనిపిస్తుంది. భావాన్ని శబ్దంతో అందంగా మలచడమే ఆయన ప్రత్యేకతగా భావిస్తారు.
భట్టుమూర్తి పేరు కేవలం ఒక కవి పేరు కాదు.
అది తెలుగు పద్య సౌందర్యానికి ప్రతీక.
అది శబ్దాల మాధుర్యానికి చిరునామా.
అది తెలుగు భాష వైభవానికి చిరస్మరణీయ అధ్యాయం.
4. శబ్దాల సౌందర్యానికి చిరునామా భట్టుమూర్తి?
తెలుగు సాహిత్య వైభవంలో ఆయన స్థానం నిజంగా ఎంత గొప్పది?
భట్టుమూర్తి కేవలం రాజసభ కవినా?
లేక తెలుగు పద్యానికి సంగీతాత్మక ప్రాణం పోసిన మహాకవినా?
ఆయన కవిత్వం ఎందుకు శతాబ్దాల తర్వాత కూడా చర్చకు వస్తోంది?
తెలుగు భాష వైభవాన్ని ప్రపంచానికి పరిచయం చేసిన కవుల్లో ఆయన స్థానం ఎంత విశిష్టం?
నేటి తరం ఎందుకు ఆయన రచనలు చదవాలి?
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానమే భట్టుమూర్తి సాహిత్య మహోన్నతి.
తెలుగు సాహిత్య చరిత్రలో పద్యానికి శబ్ద సౌందర్యం, భావానికి గంభీరత, భాషకు మాధుర్యాన్ని అందించిన మహాకవుల్లో భట్టుమూర్తి పేరు చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయింది. విజయనగర సామ్రాజ్య సాహిత్య స్వర్ణయుగంలో వెలుగొందిన ఆయన కవిత్వం కేవలం అలంకార ప్రదర్శన కాదు; అది తెలుగు భాషా శక్తికి ప్రత్యక్ష నిదర్శనం.
పండితులు భట్టుమూర్తిని “శబ్దాల శిల్పి”గా ఎందుకు పిలుస్తారు?
దానికి ప్రధాన కారణం ఆయన పద్య నిర్మాణం. అక్షరాల కూర్పు, ధ్వని, లయ, ఉపమానాల వినియోగం, భావప్రకటన — ఇవన్నీ ఆయన రచనలలో సమన్వయంగా కనిపిస్తాయి. ఆయన పద్యాలను చదివితే కేవలం భావం మాత్రమే కాదు, ఒక సంగీత ప్రవాహం వినిపించిన భావన కలుగుతుంది.
“కవిత్వం అనేది వినిపించే సంగీతం” అనే భావనను భట్టుమూర్తి తన రచనల ద్వారా ఆచరణలో చూపించారు. తెలుగు సాహిత్య పరిశోధకుల అభిప్రాయం ప్రకారం ఆయన పద్యాలలోని శబ్దాలంకారాలు తెలుగు భాషలోని ధ్వని సౌందర్యాన్ని అత్యున్నత స్థాయికి తీసుకెళ్లాయి.
భట్టుమూర్తి రచనలలో “వాసుచరిత్ర”కు ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. తెలుగు ప్రబంధ సాహిత్యంలో ఇది ఒక మహత్తర గ్రంథంగా గుర్తింపు పొందింది. పద నిర్మాణ నైపుణ్యం, అలంకార విన్యాసం, భావ గాంభీర్యం ఈ రచనను ప్రత్యేకంగా నిలబెట్టాయి. సాహిత్య అధ్యేతల అభిప్రాయం ప్రకారం “వాసుచరిత్ర”లో కనిపించే శబ్ద వైభవం తెలుగు పద్య సంప్రదాయానికి అపూర్వ ఉదాహరణ.
భట్టుమూర్తి కవిత్వం సాధారణ ప్రజలకు క్లిష్టమా?
ఈ ప్రశ్న చాలామందిలో ఉంటుంది.
సాహిత్యవేత్తల అభిప్రాయం ప్రకారం ఆయన రచనలు పండిత రుచిని ప్రతిబింబించినప్పటికీ, అందులోని భావరసం ప్రతి పాఠకుడినీ ఆకర్షిస్తుంది. పద్యాలలోని లయ, సంగీతాత్మకత, భావప్రవాహం కారణంగా ఆయన రచనలు వినేవారినీ మంత్రముగ్ధులను చేస్తాయి.
భట్టుమూర్తి పద్యాల గురించి ప్రముఖ తెలుగు సాహిత్యవేత్తలు కూడా విశేషంగా ప్రస్తావించారు. ప్రముఖ కవి విశ్వనాథ సత్యనారాయణ ఒక సందర్భంలో “తెలుగు పద్యానికి సంగీతాత్మక శరీరాన్ని ఇచ్చిన కవుల్లో భట్టుమూర్తి స్థానం విశిష్టం” అని పేర్కొన్నట్లు సాహిత్య పరిశోధకులు ప్రస్తావిస్తారు.
అలాగే తెలుగు సాహిత్య విమర్శకులు భట్టుమూర్తి రచనలను “పద శిల్ప కళా నిధి”గా అభివర్ణిస్తుంటారు. ఎందుకంటే ఆయన పద్యంలో ప్రతి అక్షరం ఒక శిల్పంలా కనిపిస్తుంది.
విజయనగర సామ్రాజ్యంలో తెలుగు సాహిత్యానికి ఎందుకు అంత ప్రాధాన్యం లభించింది?
చరిత్రకారుల అభిప్రాయం ప్రకారం శ్రీకృష్ణదేవరాయల కాలం తెలుగు సాహిత్య స్వర్ణయుగంగా నిలిచింది. రాజసభలో కవులకు, పండితులకు, భాషా పరిశోధకులకు విశేష గౌరవం ఉండేది. అలాంటి సాహిత్య వాతావరణంలో భట్టుమూర్తి వంటి మహాకవులు వెలుగొందారు.
“దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స” అని శ్రీకృష్ణదేవరాయలు పేర్కొన్న భావానికి భట్టుమూర్తి రచనలు జీవంతమైన ఉదాహరణగా నిలుస్తాయని పండితులు భావిస్తున్నారు.
భట్టుమూర్తి కేవలం ఒక కవి మాత్రమేనా?
లేక తెలుగు భాషా వైభవానికి ప్రతీకనా?
ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం ఆయన రచనలలోనే కనిపిస్తుంది. ఆయన పద్యాలలో తెలుగు భాష మాధుర్యం మాత్రమే కాదు, సంస్కృతి, సంప్రదాయం, సాహిత్య గంభీరత కూడా ప్రతిఫలిస్తాయి.
భట్టుమూర్తి రచనలలో కనిపించే భావసారం గురించి పండితులు తరచూ ప్రస్తావించే అంశం —
“పదమునకు ప్రాణము భావము… భావమునకు భూషణము శబ్దము”
అనే సాహిత్య సూత్రం. భావాన్ని శబ్దంతో అందంగా మలచడం ఆయన కవిత్వపు అసలు శక్తిగా భావిస్తారు.
ఇప్పటి తరం భట్టుమూర్తి రచనలు ఎందుకు చదవాలి?
డిజిటల్ యుగంలో చిన్న సందేశాలకు అలవాటుపడుతున్న తరానికి భాషా గంభీరత, పద నిర్మాణ వైభవం, భావవ్యక్తీకరణ లోతు తెలుసుకోవాలంటే భట్టుమూర్తి వంటి మహాకవులను అధ్యయనం చేయాల్సిన అవసరం ఉందని అధ్యాపకులు సూచిస్తున్నారు.
భాష కేవలం సంభాషణ సాధనం కాదు; అది ఒక జాతి సంస్కృతి, చరిత్ర, ఆలోచనా విధానం, భావజాలానికి ప్రతిబింబం. ఆ ప్రతిబింబాన్ని అత్యంత అందంగా చూపించిన మహాకవుల్లో భట్టుమూర్తి ఒకరు.
నేటి యువత ఒక ప్రశ్న ఆలోచించాల్సిన సమయం వచ్చింది.
సాంకేతికత పెరుగుతున్న ఈ కాలంలో మన భాషా మూలాలను మర్చిపోతున్నామా?
తెలుగు మహాకవులను కేవలం పరీక్షలకే పరిమితం చేస్తున్నామా?
భాషా సంపదను కాపాడుకోవడం కూడా సంస్కృతిని కాపాడుకోవడమే కాదా?
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానం వెతికేటప్పుడు భట్టుమూర్తి వంటి మహాకవుల రచనలు మార్గదర్శకంగా నిలుస్తాయి.
భట్టుమూర్తి పేరు కేవలం ఒక కవి పేరు కాదు.
అది తెలుగు పద్య సౌందర్యానికి ప్రతీక.
అది శబ్దాల మాధుర్యానికి చిరునామా.
అది తెలుగు భాష వైభవానికి చిరస్మరణీయ అధ్యాయం.
అది తరతరాలకు తెలుగు సాహిత్య గౌరవాన్ని గుర్తుచేసే శాశ్వత స్వరం.
