“నీకు కావలసింది నా దగ్గర ఉంది”

పెళ్లై రెండు నెలలు కూడా కాలేదు.
కొత్త ఇంటి గోడలపై ఇంకా పెళ్లి ఫోటోల నవ్వులు మెరిసిపోతున్నాయి.
అర్జున్ ఉద్యోగానికి వెళ్లే ముందు మాధవి చేతితో పెట్టిన కాఫీ తాగకుండా బయటకు వెళ్లేవాడు కాదు.
మాధవి కూడా అతను ఇంటికి వచ్చే సమయానికి తలుపు దగ్గరే ఎదురుచూసేది.

కానీ రోజులు గడిచేకొద్దీ… వారి జీవితంలో కనిపించని దూరం పెరగడం మొదలైంది.

అర్జున్ ఉద్యోగ ఒత్తిడిలో మునిగిపోయాడు.
ఉదయం వెళ్లి రాత్రి ఆలస్యంగా రావడం… వచ్చిన తర్వాత కూడా ఫోన్, ల్యాప్‌టాప్‌తోనే గడపడం అలవాటైంది.

మాధవి మొదట అర్థం చేసుకుంది.
“పని ఒత్తిడి ఉంటుంది” అనుకుంది.
కానీ ప్రతి రోజు అదే పరిస్థితి కావడంతో ఆమె మనసులో ఒంటరితనం పెరిగింది.

ఒకప్పుడు గంటలకొద్దీ మాట్లాడిన వాళ్లు… ఇప్పుడు “భోజనం చేశావా?” అనే మాటకే పరిమితమయ్యారు.

సమస్య అక్కడే మొదలైంది.

ప్రేమ తగ్గలేదు…
కానీ మాట్లాడుకోవడం తగ్గింది.

కారణం కూడా అదే —
బాధలను మనసులోనే పెట్టుకోవడం.
“ఆమెకు చెప్పితే టెన్షన్ అవుతుంది” అని అర్జున్ మౌనం ఎంచుకున్నాడు.
“అతను అలసిపోయి వస్తాడు” అని మాధవి తన బాధ దాచుకుంది.

కానీ మౌనం పెరిగేకొద్దీ దూరం కూడా పెరిగింది.

ఒకరోజు అర్జున్ ఇంటికి వచ్చేసరికి కరెంట్ పోయింది.
చీకట్లో బాల్కనీలో ఒంటరిగా కూర్చున్న మాధవి కనిపించింది.

“లైట్ ఎందుకు వేయలేదు?” అని అడిగాడు.

మాధవి మెల్లిగా నవ్వింది.

“ఇంట్లో వెలుగు పెట్టడానికి ముందు… మన మధ్య వెలుగు రావాలి కదా,” అంది.

ఆ మాట అర్జున్ గుండెల్లో బలంగా తాకింది.

కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దం.

తర్వాత మాధవి అతని చేతిని పట్టుకుని చెప్పింది:

“నీకు కావలసింది నా దగ్గర ఉంది.
నువ్వు గెలవడానికి ధైర్యం… ఓడిపోయినప్పుడు ఓదార్పు… అలసిపోయినప్పుడు ప్రశాంతం… ఇవన్నీ భార్యాభర్తలు ఒకరికొకరు ఇవ్వాల్సినవే.”

అర్జున్ కళ్లలో పశ్చాత్తాపం కనిపించింది.

“డబ్బు సంపాదించడం కోసం… నిన్ను కోల్పోతున్నానని గుర్తించలేదు,” అన్నాడు.

ఆ రోజు తర్వాత వాళ్లు ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నారు.

రోజులో ఎంత పని ఉన్నా…
కనీసం ఒక గంట మాత్రం ఫోన్లు, పనులు పక్కన పెట్టి ఒకరికొకరు సమయం ఇవ్వాలని.

ఎందుకంటే సమస్యలకు అసలు పరిష్కారం ప్రేమలో కాదు…
ప్రేమను వ్యక్తపరచడంలో ఉంది.

ఇప్పుడు వాళ్ల ఇంట్లో పెద్ద పెద్ద ఖరీదైన వస్తువులు లేకపోయినా… ప్రశాంతం ఉంది.
ఎందుకంటే ఒకరి మనసు ఇంకొకరికి అర్థమైంది.

కానీ ఈ కథ చివర్లో ఒక ప్రశ్న మాత్రం ప్రతి దంపతుల ముందూ నిలుస్తుంది —

“మీ ఇంట్లో సమస్య నిజంగా డబ్బుల కొరతేనా… లేక ఒకరికొకరు సమయం ఇవ్వకపోవడమేనా?”