“ప్రభుత్వాలు గుర్తుంచుకోవాల్సిన నిజం… అభివృద్ధి ఎవరికోసం?”
ధరలు పెరుగుతున్నాయి… కానీ మనిషి జీవితం మాత్రం తగ్గిపోతోంది. కష్టపడేది సామాన్యుడు… ఫలితం మాత్రం అతనికి కనిపించడం లేదు. ఇది ఒకరి బాధ కాదు… ఈరోజు కోట్లాది మధ్యతరగతి కుటుంబాల నిశ్శబ్ద వాస్తవం.
ఒకప్పుడు మనిషి సంపాదనతో కుటుంబాన్ని నిలబెట్టేవాడు. ఇప్పుడు జీతం వచ్చిన రోజే అప్పులు ఎదురుగా నిలుస్తున్నాయి. నెల చివరికి కాదు… నెల ప్రారంభంలోనే ఆర్థిక ఒత్తిడి మొదలవుతోంది.
ఇల్లు కట్టుకోవడం ఒక కలగా ఉండేది. ఇప్పుడు బ్యాంక్ ఈఎంఐల భారం చూసి ఆ కలనే వదిలేస్తున్నారు. భూమి కొనడం భద్రతగా భావించిన రోజులు పోయాయి. రిజిస్ట్రేషన్ ఛార్జీలు, నిర్మాణ వ్యయం, ట్యాక్స్లు చూసి సామాన్యుడు అడుగు వెనక్కి వేస్తున్నాడు.
నగరాల్లో భారీ టవర్లు పెరుగుతున్నాయి. కానీ వాటి నీడలో బతికే మనిషికి ప్రశాంతంగా జీవించే స్థలం మాత్రం తగ్గిపోతోంది. వెలుగులు పెరుగుతున్నా… మనుషుల మనసుల్లో భయం కూడా పెరుగుతోంది.
చరిత్ర చెబుతున్న నిజం ఒక్కటే — ప్రజల ఆదాయం పెరగకుండా ధరలు పెరిగిన ప్రతిసారి సమాజంలో అసమానత పెరిగింది. అప్పులు పెరిగాయి. సామాన్యుడి జీవితం మరింత కష్టమైంది.
రోమ్ సామ్రాజ్యం నుంచి ఆధునిక ప్రపంచ దేశాల వరకు ఒక విషయం స్పష్టంగా కనిపించింది — “సంపద కొద్దిమందిలోనే నిలిచిపోతే… సమాజంలో అసంతృప్తి పెరుగుతుంది.”
ఆర్థిక నిపుణులు కూడా ఎన్నోసార్లు హెచ్చరించారు — జీతాల పెరుగుదల కంటే జీవన వ్యయం వేగంగా పెరిగితే మధ్యతరగతి బలహీనపడుతుంది అని.
ఇది కేవలం డబ్బు సమస్య కాదు. ఇది భవిష్యత్తు గురించి భయం. కుటుంబాల గురించి ఆందోళన. పిల్లల చదువు గురించి నిశ్శబ్ద పోరాటం.
ఈరోజు పరిస్థితి చూస్తే — రైతు కష్టపడుతున్నాడు… కానీ లాభం తక్కువ. ఉద్యోగి పనిచేస్తున్నాడు… కానీ జీతం సరిపోవడం లేదు. యువత చదువుకుంటోంది… కానీ ఉద్యోగ భయం వెంటాడుతోంది. కుటుంబాలు కలిసి ఉంటున్నాయి… కానీ ప్రశాంతత కరువవుతోంది.
ఇలాగే కొనసాగితే రాబోయే కాలంలో ఇల్లు, వైద్యం, విద్య — ఇవన్నీ సామాన్యుడికి దూరమయ్యే ప్రమాదం ఉంది.
అప్పుడు ప్రశ్న ఒక్కటే: ఈ అభివృద్ధి నిజంగా ఎవరికోసం?
రోడ్లు, ఫ్లైఓవర్లు, టవర్లు, పెద్ద ప్రాజెక్టులు… ఇవి అభివృద్ధికి గుర్తులు కావచ్చు. కానీ ఆ అభివృద్ధి మధ్యలో సామాన్యుడి జీవితం కూలిపోతే దాని ప్రయోజనం ఏమిటి?
ప్రభుత్వాలు గుర్తుంచుకోవాల్సిన నిజం — దేశాన్ని నిలబెట్టేది కేవలం పెద్ద కంపెనీలు కాదు… రోజూ కష్టపడి పన్నులు కట్టే సామాన్యుడే.
“సామాన్యుడు బలంగా ఉంటేనే దేశం బలంగా ఉంటుంది.”

No comments:
Post a Comment