నిజమైన ప్రేమ ఏది?
ఒక చిన్న పట్టణంలో అర్జున్ అనే యువకుడు ఉండేవాడు. అతను తన కాలేజీ రోజుల్లో సంధ్య అనే అమ్మాయిని మనస్ఫూర్తిగా ప్రేమించాడు. ఆమెతోనే జీవితమంతా గడపాలని ఎన్నో కలలు కన్నాడు. కానీ పరిస్థితులు, కుటుంబ కారణాలు, కాలం చేసిన ఆటల వల్ల ఆ ప్రేమ పెళ్లి వరకు చేరలేదు.
సంధ్య తన జీవితంలో ముందుకు వెళ్లిపోయింది. అర్జున్ మాత్రం ఆ జ్ఞాపకాలతో చాలా కాలం బాధపడ్డాడు. "ఆమెనే నా నిజమైన ప్రేమ. ఇక నా జీవితంలో మరెవరికి స్థానం లేదు" అని అనుకునేవాడు.
కాలం గడిచింది.
ఒకరోజు అతని జీవితంలోకి దీప్తి వచ్చింది. మొదట స్నేహంగా మొదలైన పరిచయం, నెమ్మదిగా పరస్పర గౌరవంగా మారింది. ఆ గౌరవం ప్రేమగా మారింది. ఆశ్చర్యకరంగా, అర్జున్ మళ్లీ నవ్వడం ప్రారంభించాడు. జీవితం మళ్లీ అందంగా కనిపించింది.
అప్పుడు అతని మనసులో ఒక సందేహం మెదిలింది.
"సంధ్యను ప్రేమించినది నిజమా? లేక ఇప్పుడు దీప్తిని ప్రేమిస్తున్నది నిజమా?"
ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం కోసం అతను ఒక పెద్దమనిషిని కలిశాడు.
ఆ పెద్దమనిషి చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు.
"బిడ్డా... ప్రేమ అనేది ఒక దీపం లాంటిది. ఒక చోట ఆరిపోయిందని వెలుగు శాశ్వతంగా అంతరించిపోదు. మరో చోట మళ్లీ వెలుగుతుంది. ప్రేమను మనం సృష్టించము. అది మన హృదయంలో ఉన్న సామర్థ్యం. ఒక వ్యక్తి దూరమైతే ఆ ప్రేమించే శక్తి కూడా దూరమైపోదు."
"అయితే నిజమైన ప్రేమ ఏది?" అని అర్జున్ అడిగాడు.
"నిజాయితీగా ప్రేమించిన ప్రతిసారి అది నిజమైన ప్రేమే. మొదటి ప్రేమ నిజమే. రెండో ప్రేమ కూడా నిజమే. తేడా ప్రేమలో కాదు, పరిస్థితుల్లో ఉంటుంది."
"మరి మొదటి వ్యక్తిని మర్చిపోవడం తప్పా?"
"లేదు. జీవితం ముందుకు సాగడం తప్పు కాదు. ప్రేమ అంటే ఒకరిని పొందడం మాత్రమే కాదు. వారు సంతోషంగా ఉండాలని కోరుకోవడం కూడా. ఒకసారి దారి విడిపోయాక, వారి జీవితంలోకి మళ్లీ వెళ్లి 'నీ వల్లే నేను బాధపడుతున్నాను' అని నిందించడం ప్రేమ కాదు. అది స్వార్థం."
అర్జున్ చాలా సేపు ఆలోచించాడు.
అప్పుడు అతనికి అర్థమైంది.
సంధ్య తన జీవితంలో ఒక అందమైన అధ్యాయం.
దీప్తి తన జీవితంలో కొత్త ప్రారంభం.
ఒక పుస్తకంలో మొదటి అధ్యాయం బాగుందని, తర్వాతి అధ్యాయాలను చదవకుండా పుస్తకం మూసివేయరు కదా!
అలాగే జీవితంలో ఒక ప్రేమ విఫలమైందని, ప్రేమించగల హృదయాన్ని శిక్షించకూడదు.
ఆ రోజు నుంచి అర్జున్ గతాన్ని గౌరవించడం నేర్చుకున్నాడు. వర్తమానాన్ని ప్రేమించడం ప్రారంభించాడు.
నీతి
నిజమైన ప్రేమ ఒక్కసారే వస్తుందని కాదు. నిజాయితీగా ప్రేమించిన ప్రతి ప్రేమ నిజమైనదే. ప్రేమ విఫలమవచ్చు, కానీ ప్రేమించే హృదయం విఫలం కావాల్సిన అవసరం లేదు.
"గతాన్ని జ్ఞాపకంగా ఉంచు...
వర్తమానాన్ని ఆనందంగా జీవించు...
భవిష్యత్తును ఆశతో ఆహ్వానించు..." ✨
— తేరాల రాజేంద్ర ప్రసాద్ గుప్తా
కవి • కథారచయిత • వ్యాసకర్త
No comments:
Post a Comment