Translate

Wednesday, July 1, 2026

Self Introduction – Electrical & Mechanical Developer

 

Self Introduction – Electrical & Mechanical Developer

Good Morning Everyone!

అందరికీ నమస్కారం.

My name is Eega Pandu.

I am an Electrical and Mechanical Developer with more than 40 years of practical experience.

My expertise covers Domestic, Commercial, and Industrial projects. Throughout my career, I have been involved in developing practical solutions, executing projects, solving technical problems, and improving systems.

I am not a Copier... I am a Developer.

నేను ఇతరులు చేసిన పనిని కాపీ చేసే వ్యక్తిని కాదు. అవసరాన్ని అర్థం చేసుకుని, ఆ అవసరానికి తగిన పరిష్కారాన్ని అభివృద్ధి చేసే వ్యక్తిని.

నా ప్రయాణంలో నేను నేర్చుకున్న ఒక గొప్ప పాఠం ఏమిటంటే—

"Every problem is an opportunity to create a better solution."

గృహ ప్రాజెక్టుల నుండి భారీ పారిశ్రామిక ప్రాజెక్టుల వరకు అనేక రంగాల్లో పనిచేశాను. ప్రతి ప్రాజెక్ట్ నాకు కొత్త అనుభవాన్ని, కొత్త బాధ్యతను, కొత్త ఆలోచనను ఇచ్చింది.

For me, engineering is not just a profession.

Engineering is Creativity.
Engineering is Responsibility.
Engineering is Problem Solving.

నా పని చేసే విధానం మూడు సూత్రాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది:

  • Safety First

  • Quality Always

  • Customer Satisfaction Forever

నా అనుభవం నాకు నేర్పింది—

Knowledge gives confidence.
Experience gives wisdom.
Innovation creates success.

నేటి యువ ఇంజినీర్లకు నేను చెప్పాలనుకునేది ఒక్కటే...

పుస్తకాల నుంచి జ్ఞానం వస్తుంది.
కానీ సైట్‌లో పనిచేస్తే అనుభవం వస్తుంది.
ఆ రెండూ కలిసినప్పుడే నిజమైన ఇంజినీర్ అవుతారు.

Never stop learning.
Never stop improving.
Never stop creating.

చివరిగా...

నా పరిచయాన్ని ఒక వాక్యంలో చెప్పాలంటే—

"I am Eega Pandu, an Electrical and Mechanical Developer with 40+ years of experience in Domestic, Commercial, and Industrial Projects. I don't copy systems... I develop better systems."

ధన్యవాదాలు.

Thank You!

రైతన్న చూపు ఆకాశం వైపు

 


రైతన్న చూపు ఆకాశం వైపు

ఎండిన నేల... బీటలు వారిన గుండె...
నెర్రలు బారిన పొలం...
కన్నీటి చారలతో నిండిన కళ్లు...

విత్తనం చేతిలో... ప్రాణం అరచేతిలో...
ఆకాశం వైపు ఆశగా చూస్తూ
"కరుణించు వరుణదేవా!" అని
రైతన్న హృదయం మొరపెడుతోంది.

వరుణుడు కరుణించి
వర్షపు చినుకులు కురిపిస్తే...
అవి అమృత బిందువులు...
అవి బంగారు ధాన్యాల విత్తనాలు...

పొలం పచ్చగా నవ్వుతుంది.
ఇల్లు ధాన్యంతో నిండిపోతుంది.
అప్పుల బాధ కొంత తీరుతుంది.
బిడ్డల ఆకలి తీరుతుంది.

రైతన్న ముఖంపై చిరునవ్వు విరుస్తుంది.
అదే దేశ సంపద...
అదే లోక కళ్యాణం...

కానీ...

వర్షం కరువైతే...
అప్పులవారు ఇంటి గుమ్మం తడతారు.
నిస్సహాయత గుండెను చుట్టుముడుతుంది.
ఉరితాడు కనిపిస్తుంది...
పురుగుల మందు పిలుస్తుంది...

వరుణదేవా!
నీవు కరుణామయుడివా?
లేక నిర్దయుడివా?

రైతు చెమటకు విలువ లేదా?
అన్నం పెట్టే అన్నదాతకు
కన్నీళ్లు మాత్రమే మిగుల్చుతావా?

అన్నదాత ఆకలితో అలమటిస్తే...
ఈ సృష్టి ఎలా బతుకుతుంది?

ఇది ఒక్క రైతు గుండె కోత కాదు...
కోటి మంది రైతుల వేదన...
భరతమాత కన్నీటి గీతం.

ఆకాశం కన్నీరు పెడితే...
నేలతల్లి నవ్వుతుంది.

రైతన్న కన్నీరు పెడితే...
దేశమంతా దుఃఖిస్తుంది.

వరుణదేవా... కరుణించు...
రైతన్నను రక్షించు...
పంటలను కాపాడు...
అన్నదాతను ఆదుకో...

అదే నిజమైన లోక కళ్యాణం.

జై కిసాన్!
జై జవాన్!

– "కావ్యసుధ"
వాజ్ఞ్మయ భూషణ
సాహితీ శిరోమణి
భాగ్యనగరం


🚫 స్త్రీ పురుషులు కేవలం స్నేహితులుగా ఉండలేరు... ఈ కథ చివరి వరకు చదివితే ఎందుకో మీకే అర్థమవుతుంది!

 


🚫 స్త్రీ పురుషులు కేవలం స్నేహితులుగా ఉండలేరు... ఈ కథ చివరి వరకు చదివితే ఎందుకో మీకే అర్థమవుతుంది!

"మేము ఇద్దరం కేవలం మంచి స్నేహితులం..."

ఈ ఒక్క మాట...

ఎన్నో కుటుంబాలను కాపాడింది...

అంతే కాదు...

ఎన్నో కుటుంబాలను నిశ్శబ్దంగా విచ్ఛిన్నం కూడా చేసింది.

అది ఎలా జరిగిందో...

ఒక చిన్న కథ చెబుతుంది.


ఒక పెద్ద కంపెనీలో కొత్తగా ఉద్యోగంలో చేరిన ఆదిత్య...

అదే విభాగంలో పనిచేసే దీప్తితో పరిచయం ఏర్పడింది.

మొదట...

"గుడ్ మార్నింగ్..."

"టీ తాగారా...?"

"లంచ్ చేశారా...?"

అంతే...

రోజులు గడిచాయి...

పని గురించి మాట్లాడటం మొదలైంది.

ఆ తర్వాత...

జీవితం గురించి మాట్లాడటం మొదలైంది.

"ఇంట్లో అందరూ బాగున్నారా?"

"ఏమైంది...? ఈ రోజు చాలా డల్‌గా ఉన్నారు."

అని ఒకరిపై ఒకరు శ్రద్ధ చూపడం ప్రారంభించారు.


ఒకరోజు...

దీప్తి ఇంట్లో చిన్న గొడవ జరిగింది.

భర్తతో మాట్లాడాలని అనుకుంది.

కానీ...

"ఇప్పుడు చెబితే మళ్లీ గొడవ అవుతుంది."

అని అనుకుంది.

ఆఫీసుకు వచ్చింది.

ఆదిత్య అడిగాడు...

"ఏమైంది...? ఏదో టెన్షన్‌లో ఉన్నట్టున్నారు."

ఆమె చెప్పేసింది.

అతను ఓపికగా విన్నాడు.

ఓదార్చాడు.

"అన్నీ బాగుపడతాయి..."

అన్నాడు.

ఆ ఒక్క మాట...

ఆమె మనసుకు చాలా దగ్గరైంది.


కొన్ని రోజుల తర్వాత...

ఆదిత్య కూడా తన భార్యతో వచ్చిన చిన్న సమస్యను...

దీప్తితో పంచుకున్నాడు.

ఆమె కూడా ధైర్యం చెప్పింది.

ఇద్దరికీ ఒక విషయం అర్థం కాలేదు.

వాళ్లు సమస్యను పరిష్కరించడం లేదు...

ఒకరి ఖాళీని మరొకరు నింపుతున్నారు.


ఇప్పుడు...

ఉదయం లేచిన వెంటనే...

"గుడ్ మార్నింగ్..."

రాత్రి పడుకునే ముందు...

"టేక్ కేర్..."

సందేశాలు...

రోజూ...

ఒక అలవాటుగా మారిపోయాయి.

వాళ్లు ఇంకా...

"మేము కేవలం ఫ్రెండ్సే..."

అనే నమ్మకంతోనే ఉన్నారు.


ఒక రోజు...

దీప్తి పుట్టినరోజు.

భర్త ఉదయం శుభాకాంక్షలు చెప్పలేకపోయాడు.

బిజీగా ఉన్నాడు.

కానీ...

మొదటి మెసేజ్ మాత్రం...

ఆదిత్య నుంచే వచ్చింది.

ఆ రోజు ఆమె ఎక్కువగా నవ్వింది.

భర్త గమనించాడు.

కానీ ఏమీ అడగలేదు.


మరో నెల తర్వాత...

ఆదిత్య అనారోగ్యంతో సెలవు పెట్టాడు.

దీప్తి రోజుకు నాలుగైదుసార్లు ఫోన్ చేసింది.

"మందులు వేసుకున్నారా...?"

"భోజనం చేశారా...?"

అని.

అదే రోజు...

ఆదిత్య భార్య ఒక్క ప్రశ్న అడిగింది.

"నేను పక్కనే ఉన్నాను...

అయినా...

నీ గురించి నాకంటే ఎక్కువగా ఇంకెవరు ఆలోచిస్తున్నారు?"

ఆ ప్రశ్నకు...

అతని దగ్గర సమాధానం లేదు.


కొన్ని రోజుల తర్వాత...

దీప్తి భర్త కూడా అడిగాడు.

"నీకు బాధ వచ్చినప్పుడు...

మొదట గుర్తొచ్చేది నేనా...?

లేక ఇంకెవరైనా...?"

ఆమె మౌనంగా తలదించుకుంది.


ఇక్కడితో కథ ముగిసిందనుకుంటున్నారా...?

కాదు...

ఇక్కడే అసలు నిజం మొదలైంది.

వాళ్లిద్దరి మధ్య...

ప్రేమ లేదు.

శారీరక సంబంధం లేదు.

తప్పు చేయాలనే ఉద్దేశం లేదు.

కానీ...

జీవిత భాగస్వామి పొందాల్సిన...

భావోద్వేగ స్థానం

నెమ్మదిగా...

ఒక "స్నేహితుడు" ఆక్రమించడం ప్రారంభించాడు.

అక్కడే...

కుటుంబంలో కనిపించని చీలిక మొదలైంది.


అసలు సమస్య ఏమిటి?

మగ–ఆడ స్నేహం కాదు...

హద్దులు లేని స్నేహం.

సమస్య స్నేహితుడు కాదు...

జీవిత భాగస్వామి స్థానాన్ని మరొకరు ఆక్రమించడం.

సమస్య మాటలు కాదు...

ఆ మాటలు ముందుగా ఎవరితో పంచుకుంటున్నామన్నది.


ఆలోచించండి...

ఒక పండు చెట్టుపై ఉండగా తాజాగా ఉంటుంది.

అదే పండు...

కొద్దికొద్దిగా పురుగు పట్టడం మొదలవుతుంది.

మొదటి రోజు...

ఎవరికీ కనిపించదు.

రెండో రోజు...

కొంచెం మార్పు.

మూడో రోజు...

లోపల మొత్తం పాడైపోతుంది.

సంబంధాలు కూడా అంతే.

ఒక్కసారిగా విరిగిపోవు.

చిన్న చిన్న భావోద్వేగ దూరాలతో... నిశ్శబ్దంగా బలహీనపడతాయి.


నీతి

స్నేహాన్ని కాదు...
స్నేహంలోని హద్దులను కాపాడండి.

జీవిత భాగస్వామి స్థానాన్ని ఎవరూ భర్తీ చేయలేని చోటే... కుటుంబం బలంగా నిలుస్తుంది.

సంబంధాన్ని నాశనం చేసేది "మూడో వ్యక్తి" కాదు...
మూడో వ్యక్తికి ఇచ్చే "మొదటి ప్రాధాన్యత".

కలం తో మార్పు : తేరాల రాజేంద్ర ప్రసాద్ గుప్తా 


Self Introduction – Electrical & Mechanical Developer

  Self Introduction – Electrical & Mechanical Developer Good Morning Everyone! అందరికీ నమస్కారం. My name is Eega Pandu. I am an Electric...