రైతన్న చూపు ఆకాశం వైపు
ఎండిన నేల... బీటలు వారిన గుండె...
నెర్రలు బారిన పొలం...
కన్నీటి చారలతో నిండిన కళ్లు...
విత్తనం చేతిలో... ప్రాణం అరచేతిలో...
ఆకాశం వైపు ఆశగా చూస్తూ
"కరుణించు వరుణదేవా!" అని
రైతన్న హృదయం మొరపెడుతోంది.
వరుణుడు కరుణించి
వర్షపు చినుకులు కురిపిస్తే...
అవి అమృత బిందువులు...
అవి బంగారు ధాన్యాల విత్తనాలు...
పొలం పచ్చగా నవ్వుతుంది.
ఇల్లు ధాన్యంతో నిండిపోతుంది.
అప్పుల బాధ కొంత తీరుతుంది.
బిడ్డల ఆకలి తీరుతుంది.
రైతన్న ముఖంపై చిరునవ్వు విరుస్తుంది.
అదే దేశ సంపద...
అదే లోక కళ్యాణం...
కానీ...
వర్షం కరువైతే...
అప్పులవారు ఇంటి గుమ్మం తడతారు.
నిస్సహాయత గుండెను చుట్టుముడుతుంది.
ఉరితాడు కనిపిస్తుంది...
పురుగుల మందు పిలుస్తుంది...
వరుణదేవా!
నీవు కరుణామయుడివా?
లేక నిర్దయుడివా?
రైతు చెమటకు విలువ లేదా?
అన్నం పెట్టే అన్నదాతకు
కన్నీళ్లు మాత్రమే మిగుల్చుతావా?
అన్నదాత ఆకలితో అలమటిస్తే...
ఈ సృష్టి ఎలా బతుకుతుంది?
ఇది ఒక్క రైతు గుండె కోత కాదు...
కోటి మంది రైతుల వేదన...
భరతమాత కన్నీటి గీతం.
ఆకాశం కన్నీరు పెడితే...
నేలతల్లి నవ్వుతుంది.
రైతన్న కన్నీరు పెడితే...
దేశమంతా దుఃఖిస్తుంది.
వరుణదేవా... కరుణించు...
రైతన్నను రక్షించు...
పంటలను కాపాడు...
అన్నదాతను ఆదుకో...
అదే నిజమైన లోక కళ్యాణం.
జై కిసాన్!
జై జవాన్!
– "కావ్యసుధ"
వాజ్ఞ్మయ భూషణ
సాహితీ శిరోమణి
భాగ్యనగరం
No comments:
Post a Comment